Handen zijn de boodschappers van de ziel. Ze kunnen de woorden van de ziel vertalen naar geluid of beelden. Handen zijn mooi. Ik zie mijn eigen gezicht alleen in de spiegel, maar mijn handen zijn altijd binnen het bereik van mijn ogen, die andere wegen naar binnen. Handen kunnen een eigen taal spreken in een wereld zonder geluid. Ze kunnen pianotoetsen verkennen. Ze kunnen de tweede huiden maken van textiel waar wij ons mee uit drukken, warm houden en bedekken. Ze kunnen vasthouden en troosten, maar ook straffen en wegduwen. In mijn wereld is alleen plaats voor de zachte, ontspannen hand, de hand die creëert en niet afbreekt.

Ik maak stille muziek met mijn schaduwhanden

Toetsen van wol kunnen niet klinken, vingers van wol hebben geen kracht om de toetsen in te drukken. Maar soms maken we stilte.

Handen die houden, een doopjurk die van een boom zou kunnen zijn, moeder en kind zonder gezichten.