Mijn verhaal

In 2005 heb ik mijn diploma gehaald aan ArtEZ Art&Design in Zwolle. Ik mocht mezelf illustrator noemen en het was mijn doel om kinderboeken te gaan maken. Maar al tijdens mijn studie bleek dat ik toch andere plannen had. Ik raakte gefascineerd door textiel. Een materiaal dat je kan vasthouden, stevig vasthouden, zonder dat het breekt. Er is mij toen verteld dat ik object gericht werk maakte. Ik wilde boeken maken, maar dan boeken die je kon voelen. In die tijd begon ik ook mijn eerste gedichten te schrijven. Wat een strijd werd het uiteindelijk. Wie was ik als kunstenaar? Was ik illustrator? Dichter? Kunstenaar? Geen van drieën of alledrie? En een jaar na mijn afstuderen kreeg ik ook een diagnose: ASS. En dat verklaarde een heleboel. Ik was afgekeurd en sociaal zeer beperkt. In de bijna twintig jaar die volgden, ben ik me blijven ontwikkelen. Ik ben nooit gestopt met dingen maken, maar ik heb zelden iets naar buiten gebracht. Maar ik heb verhalen in me die naar buiten willen, of dat nu in tekst of beeld is. En tijdens het textielfestival 2026 kwam de omslag. Mijn werk werd genomineerd voor de tweede ronde van de wedstrijd (‘Connecting the future with the past, je eigen perspectief’). Ik zag mijn werk hangen in de Sint-Joriskerk in Amersfoort. En gedurende de dagen dat ik het festival bezocht, voelde ik me op mijn plek. Dit was mijn wereld. En het is tijd om verder te gaan.

Mijn werk begint met draden. En met woorden. En wat ik nu eigenlijk ben? Wat doet het er nog toe, ik ben mij en ik maak wat ik wil zien. En voelen. En vasthouden.