Wie?

In 2005 ben ik afgestudeerd aan de kunstacademie in Zwolle. Ik wilde als illustrator gaan werken, maar er kwam iets tussen. Een diagnose autisme. Ik ben verder gegaan met het maken van tekst en beeld, maar het is me nooit gelukt om werk uit te laten geven of wat dan ook, maar als ik heel eerlijk ben, heb ik het ook niet echt geprobeerd. Ik durfde niet. En als ik nu terugkijk op die tijd, dan valt het me vooral op hoe ik mezelf terug heb gehouden. Ik heb altijd een afstand gecreëerd tussen object en beschouwer. Misschien was ik bang om me uit te spreken. Misschien was ik bang om een lezer direct toe te laten tot mijn gedachten. 
Twee jaar geleden begon ik te wandelen. Kleine stukjes. En ik zag steeds meer. Ik besloot bij een heemtuin te gaan werken als vrijwilliger. Ik werd lid van de KNNV. Ik melde me aan voor het meetnet hommels en begon wekelijks hommels en vlinders te tellen langs een vaste route. 
En ik vond mijn verhaal. Heel dichtbij; het was er altijd al geweest, ook toen ik binnen bleef met de gordijnen dicht.
De gordijnen zijn nu open, de ramen staan open, wijdopen, en ik ga zo vaak mogelijk naar buiten en als ik terug kom, neem ik buiten mee naar binnen.